Was het een moslim of een christen, een imam of een paus, een profeet of een dichter die schreef:
‘Geef een soort te veel touw en ze zullen het verpesten.'
dinsdag 31 maart 2020
maandag 30 maart 2020
Ommetjes maken op Texel
Iemand wist van de week met stelligheid te beweren dat, als wij Nederlanders door het coronavirus allemaal anderhalve meter afstand van elkaar moesten houden, het nooit zou passen in ons overbevolkte landje.
Ah! Dat klinkt als een uitdaging. Zou dat werkelijk zo zijn?
Laten we zeggen dat je met je eigen lijf erbij twee meter nodig hebt naar alle kanten. Dan passen er vijf mensen op tien meter. Dat is 500 mensen op een kilometer en dus 250.000 op een vierkante kilometer. Dat schiet lekker op. Er wonen in Nederland 17 miljoen mensen. Als we dat delen door 250.000 kom je op 68 vierkante kilometer. Dat is een hoekje van Texel! Daar passen we dus allemaal op ...
Maar dan is het nog maar een kleine stap naar de hele wereldbevolking. Zeven miljard door 250.000 is 28.000 vierkante kilometer. Dat is ruim driekwart van Nederland als we het wateroppervlak niet meetellen.
Als we allemaal af en toe tegelijk op commando een beetje opschuiven hebben we ook nog ruimte om boodschappen te doen en een ommetje te maken. Gezellig! Wel afstand houden!
(Dit is nog een bijdrage van broer Bob.)
Ah! Dat klinkt als een uitdaging. Zou dat werkelijk zo zijn?
Laten we zeggen dat je met je eigen lijf erbij twee meter nodig hebt naar alle kanten. Dan passen er vijf mensen op tien meter. Dat is 500 mensen op een kilometer en dus 250.000 op een vierkante kilometer. Dat schiet lekker op. Er wonen in Nederland 17 miljoen mensen. Als we dat delen door 250.000 kom je op 68 vierkante kilometer. Dat is een hoekje van Texel! Daar passen we dus allemaal op ...
Maar dan is het nog maar een kleine stap naar de hele wereldbevolking. Zeven miljard door 250.000 is 28.000 vierkante kilometer. Dat is ruim driekwart van Nederland als we het wateroppervlak niet meetellen.
Als we allemaal af en toe tegelijk op commando een beetje opschuiven hebben we ook nog ruimte om boodschappen te doen en een ommetje te maken. Gezellig! Wel afstand houden!
(Dit is nog een bijdrage van broer Bob.)
zondag 29 maart 2020
Inkijkje bij broer Bob
Het verplichte thuiswerken heeft een bijzonder zijeffect, namelijk een kijkje bij de collega’s thuis via videochat. De meeste hebben het blurren van de achtergrond als functie nog niet ontdekt en ik ga het ze uiteraard ook niet leren. Zo zien we midden in een goed gesprek op de achtergrond een beker met melk op de grond kletteren en klimt een kat in de gordijnen. In beide gevallen gevolgd door een uit beeld verdwijnend hoofd en licht gevloek en “sorry daar ben ik weer”.
Maar meestal zie je een boekenkast. Ik ben nog van de Lundia-generatie en veel van mijn collega’s blijkbaar ook. Het hout is mooi donker en een beetje vettig geworden met de jaren, maar de kast staat onverzettelijk haar werk te doen. Jammer dat de plankjes dan op ongelijke hoogte zijn vastgemaakt maar het zal wel mijn afwijking zijn dat dat netjes moet doorlopen.
Bij een goede camera kan je ook zien wat er in de schappen staat. Veel kunst- en reisboeken, maar dat is ook wel te verwachten in mijn sector, en natuurlijk de bekende werken van auteurs die wij indertijd allemaal móesten lezen; Donna Tartt, John Irving, Carlos Ruiz Safon … Wat is er eigenlijk van ze geworden? Nou ja, wat maakt het uit. Boeken en kasten zijn ook erfgoed.
Ongemakkelijk wordt het pas als de laptop van de collega in zijn of haar slaapkamer staat. Dat voelt echt als over de grens. Maak op zijn minst je bed even op voor je het video-icoontje aanklikt!
En dan nog het aankijken … Op de een of andere manier zit je veel te dicht bij elkaar. Ook al is het virtueel, iemands gezicht groot in beeld op veertig centimeter afstand, ik vind het niks. Ik heb al geprobeerd om de laptop wat naar achteren te schuiven, de anderhalve meter van RIVM en Rutte, maar je moet ook wel bij het toetsenbord kunnen voor aanvullende acties.
Je kijkt trouwens voortdurend een beetje naar beneden. Nooit recht in de ogen. En om nou naar dat kleine gaatje boven het scherm te kijken, is ook weer zo wat. En dan zie je tot overmaat van ramp telkens jezelf in een hoekje rechtsonder. Ik had me wel even mogen scheren. Zit ik altijd zo verveeld te kijken als iemand praat?
Nou ja, straks is alles misschien weer een beetje normaal en hebben we ondanks alles een stap vooruit gezet in het digitale werken. Ergens is het ook een soort kijkje in de toekomst. Maar ik mis de collega’s en studenten nu wel …
Bob
Maar meestal zie je een boekenkast. Ik ben nog van de Lundia-generatie en veel van mijn collega’s blijkbaar ook. Het hout is mooi donker en een beetje vettig geworden met de jaren, maar de kast staat onverzettelijk haar werk te doen. Jammer dat de plankjes dan op ongelijke hoogte zijn vastgemaakt maar het zal wel mijn afwijking zijn dat dat netjes moet doorlopen.
Bij een goede camera kan je ook zien wat er in de schappen staat. Veel kunst- en reisboeken, maar dat is ook wel te verwachten in mijn sector, en natuurlijk de bekende werken van auteurs die wij indertijd allemaal móesten lezen; Donna Tartt, John Irving, Carlos Ruiz Safon … Wat is er eigenlijk van ze geworden? Nou ja, wat maakt het uit. Boeken en kasten zijn ook erfgoed.
Ongemakkelijk wordt het pas als de laptop van de collega in zijn of haar slaapkamer staat. Dat voelt echt als over de grens. Maak op zijn minst je bed even op voor je het video-icoontje aanklikt!
En dan nog het aankijken … Op de een of andere manier zit je veel te dicht bij elkaar. Ook al is het virtueel, iemands gezicht groot in beeld op veertig centimeter afstand, ik vind het niks. Ik heb al geprobeerd om de laptop wat naar achteren te schuiven, de anderhalve meter van RIVM en Rutte, maar je moet ook wel bij het toetsenbord kunnen voor aanvullende acties.
Je kijkt trouwens voortdurend een beetje naar beneden. Nooit recht in de ogen. En om nou naar dat kleine gaatje boven het scherm te kijken, is ook weer zo wat. En dan zie je tot overmaat van ramp telkens jezelf in een hoekje rechtsonder. Ik had me wel even mogen scheren. Zit ik altijd zo verveeld te kijken als iemand praat?
Nou ja, straks is alles misschien weer een beetje normaal en hebben we ondanks alles een stap vooruit gezet in het digitale werken. Ergens is het ook een soort kijkje in de toekomst. Maar ik mis de collega’s en studenten nu wel …
Bob
Net wat u zegt
De nieuwe tijd is als een geluidloze trein het station binnengereden.
(Openingszin in het verhaal 'Koenegracht' van A.L. Snijders)
(Openingszin in het verhaal 'Koenegracht' van A.L. Snijders)
zaterdag 28 maart 2020
Kids Voices
Ali B. tegen een meisje waarvoor niet gedraaid is:
'Je kunt morgen beter worden dan vandaag.'
Een ander meisje van een jaar of negen tegen Martijn Krabbé op de vraag waarom ze bij de Blind Auditions is:
'Als je een talent hebt, mag je dat niet verbergen.'
En zo links en rechts nog wat wijsheden.
'Je kunt morgen beter worden dan vandaag.'
Een ander meisje van een jaar of negen tegen Martijn Krabbé op de vraag waarom ze bij de Blind Auditions is:
'Als je een talent hebt, mag je dat niet verbergen.'
En zo links en rechts nog wat wijsheden.
donderdag 26 maart 2020
Kwijte kluts
De tekst op het blaadje van de scheurkalender gisteren wil ik graag verheffen tot tegeltjeswijsheid en familiegezegde:
'Knijp nooit een baldog in de bullen!
('t Kan hem van paniek vervullen.)
Oorspronkelijk van John O'Mill:
Knijp nooit een baldog in de bullen,
het dier raakt er de kluts van kwijt,
en `t kan hem van paniek vervullen,
zodat hij die van u afbijt!
'Knijp nooit een baldog in de bullen!
('t Kan hem van paniek vervullen.)
Oorspronkelijk van John O'Mill:
Knijp nooit een baldog in de bullen,
het dier raakt er de kluts van kwijt,
en `t kan hem van paniek vervullen,
zodat hij die van u afbijt!
woensdag 25 maart 2020
Poepen moet je
Als je moet wil je niet
Als je wil mag je niet
Als je kan moet het niet
Als het mag kan het niet
(Eva Posthuma de Boer op 13-jarige leeftijd)
Als je wil mag je niet
Als je kan moet het niet
Als het mag kan het niet
(Eva Posthuma de Boer op 13-jarige leeftijd)
dinsdag 24 maart 2020
Abusievelijke verbetering?
De rubriek Aanvullingen & Verbeteringen in De Volkskrant:
'In het bijschrift onder de foto van een discuswerpster op Papendal staat niet zevenvoudig Nederlands kampioen discuswerpen Corinne Nugter zoals abusievelijk vermeld in het onderschrift.'
'In het bijschrift onder de foto van een discuswerpster op Papendal staat niet zevenvoudig Nederlands kampioen discuswerpen Corinne Nugter zoals abusievelijk vermeld in het onderschrift.'
maandag 23 maart 2020
Etherdicipline
Krijg ik op de vroege maandagmorgen alle schoolcollega's van mijn vrouw virtueel over de vloer. Jezus, wat een kippenhok!
De kinderen gaan vanaf morgen chatten met de juf. Ik wed dat die een stuk rustiger zijn.
De kinderen gaan vanaf morgen chatten met de juf. Ik wed dat die een stuk rustiger zijn.
zaterdag 21 maart 2020
PvdA-vermoeidheid
Zoals de Azerbeidzjanen zo treffend kunnen zeggen:
Ağıllı düşmən nadan dosttan yaxşıdır.
Ağıllı düşmən nadan dosttan yaxşıdır.
donderdag 19 maart 2020
Conference call
Videobellen was nog nooit zo populair als nu. Dat ze daar in de tweede wereldoorlog niet opgekomen zijn ...
Anne Frank vlogde wel, las ik ergens. Dus ...?
Anne Frank vlogde wel, las ik ergens. Dus ...?
woensdag 18 maart 2020
For ever and ever
Vanwege mijn (mogelijke) nieuwe functie heb ik Facebook en Twitter weer geactiveerd. De afgelopen dagen heb ik met stijgende verbazing en ergernis al die flauwekul bekeken, die bijna altijd overbodig, vaak ongenuanceerd of soms zelfs onwaar is. Wat een energie gaat hier verloren.
Iedereen mag ook overal een mening over hebben tegenwoordig. Tientallen duimpjes en hartjes krijgen deze flapdrollen dan van simpele zielen die kennelijk nadenken met hun reet en hen napraten met hun anus en dat sterkt de meninggevers alleen maar.
Maar goed; dat ik er over schrijf is ook verspillende energie. Gelukkig kan ik het me niet permitteren om te reageren (vanwege die mogelijk nieuwe functie), maar er zijn een paar mensen, op Twitter vooral, die ik graag eens een figuurlijke, en misschien ook wel een letterlijke, schop onder hun reet zou willen geven. Of gewoon een tijdje niet meer mee laten doen. Een heel tijdje. In eeuwigdurende quarantaine.
Iedereen mag ook overal een mening over hebben tegenwoordig. Tientallen duimpjes en hartjes krijgen deze flapdrollen dan van simpele zielen die kennelijk nadenken met hun reet en hen napraten met hun anus en dat sterkt de meninggevers alleen maar.
Maar goed; dat ik er over schrijf is ook verspillende energie. Gelukkig kan ik het me niet permitteren om te reageren (vanwege die mogelijk nieuwe functie), maar er zijn een paar mensen, op Twitter vooral, die ik graag eens een figuurlijke, en misschien ook wel een letterlijke, schop onder hun reet zou willen geven. Of gewoon een tijdje niet meer mee laten doen. Een heel tijdje. In eeuwigdurende quarantaine.
maandag 16 maart 2020
What a way to surrender
Nog snel even hamsteren bij de coffeeshop en de seksclub. Veel gekker moet het ook niet worden.
Ik gaf mijn vrouw vanmorgen, in plaats van haar lunchtrommeltje, maar een noodpakket mee.
Ik gaf mijn vrouw vanmorgen, in plaats van haar lunchtrommeltje, maar een noodpakket mee.
zondag 15 maart 2020
Coronanieuws
Ene Brandon in De Gelderlander:
‘Als ik geen griep had gehad, was ik er niet meer geweest’
Dank je wel, Brandon. En weer door!
‘Als ik geen griep had gehad, was ik er niet meer geweest’
Dank je wel, Brandon. En weer door!
zaterdag 14 maart 2020
Great gig in the sky
And I am not frightened of dying
Any time will do, I don't mind
Why should I be frightened of dying?
There's no reason for it, you've gotta go sometime
If you can hear this whispering you are dying
Any time will do, I don't mind
Why should I be frightened of dying?
There's no reason for it, you've gotta go sometime
If you can hear this whispering you are dying
woensdag 11 maart 2020
Lanterfanten
In Het mes op tafel vroeg de quizmaster naar de hobbies van een kandidate.
'Lanterfanten,' was het antwoord. Niet alleen vanwege het mooie woord, maar vooral ook om de brutale bekentenis met uitgestreken gezicht op de nationale televisie: Hulde!
'Lanterfanten,' was het antwoord. Niet alleen vanwege het mooie woord, maar vooral ook om de brutale bekentenis met uitgestreken gezicht op de nationale televisie: Hulde!
donderdag 5 maart 2020
Verstappen
Over een paar dagen is 100 de maximum snelheid. Het lijkt wel of een deel van de automobilisten nog snel even zijn Verstappen-ambities wil waarmaken.
Mijn idee is al een paar maanden: waarom wachten op de verbodsdatum, waarom nu niet vast wat rustiger rijden.
Mijn idee is al een paar maanden: waarom wachten op de verbodsdatum, waarom nu niet vast wat rustiger rijden.
woensdag 4 maart 2020
Een vraag van Thea en Angelo
Wat hebben de goedkoopste rang in een schouwburg (een verzameldoos voor de boden van God) en een waddeneiland met elkaar gemeen?
Uw antwoord graag in de opmerkingen.
Uw antwoord graag in de opmerkingen.
Labelen
De labeltjes aan de theezakjes van Pickwick zijn tegenwoordig wel weer heel erg braaf. Zoals: 'Wat is het fijnste moment van de dag?' en 'Wat inspireert jou?' Dat moet beter kunnen! In 50 tekens max en met een vraagteken.
Een mooi thema voor mijn scheurkalender van volgend jaar, naast het thema 'Er hangt een briefje op de koffie-automaat ...'.
Ik ga er over nadenken, maar u (wie u ook bent) mag natuurlijk ook teksten achterlaten in de opmerkingen.
dinsdag 3 maart 2020
Mijn persoonsgegevens
‘Wanneer je in het bezit bent van een zwempas of polsbandje, geef u het zwembad toestemming om mijn persoonsgegevens op te slaan en te verwerken.
Hopende u voldoende te hebben geïnformeerd,
H. van E.,
exploitant zwembad’
(mededeling bij de kassa van het zwembad - geanonimiseerd)
Hopende u voldoende te hebben geïnformeerd,
H. van E.,
exploitant zwembad’
(mededeling bij de kassa van het zwembad - geanonimiseerd)
maandag 2 maart 2020
Na vier jaar een hele dag gespaard.
Op 29 februari 2020 in De Volkskrant:
‘Hoe zit het ook alweer met die schrikkeljaren? Een jaar heeft 365 dagen, maar de aarde draait in die periode 365,24 keer om haar as. Hierdoor houden we jaarlijks zes uur over. Na vier jaar is er een hele dag gespaard en die wordt er dan in februari bijgeplakt.’
‘Hoe zit het ook alweer met die schrikkeljaren? Een jaar heeft 365 dagen, maar de aarde draait in die periode 365,24 keer om haar as. Hierdoor houden we jaarlijks zes uur over. Na vier jaar is er een hele dag gespaard en die wordt er dan in februari bijgeplakt.’
We blijven een land van zegeltjes sparen! Tegen alle natuurwetten in. Heerlijk!
Ouwe zeikerd
Een nieuw blog.
Goede voornemens natuurlijk - dagelijks iets posten - maar nooit over een naam gedacht. Het urineluikje vond ik bij een huisartsenpost in Wijchen, maar is ook goed door mij te gebruiken: een ouwe zeikerd die verhalen doorgeeft.
Daar gaan we dan.
Goede voornemens natuurlijk - dagelijks iets posten - maar nooit over een naam gedacht. Het urineluikje vond ik bij een huisartsenpost in Wijchen, maar is ook goed door mij te gebruiken: een ouwe zeikerd die verhalen doorgeeft.
Daar gaan we dan.
Abonneren op:
Posts (Atom)