Boomkwakbol

In het najaar van 1963, ik was toen net 12 jaar oud, en in februari 1968, 16 jaar inmiddels, werd ik door mevrouw Scholten van de Christelijke Stichting voor School- en Beroepskeuze getest voor respectievelijk een school- en een beroepskeuze. Meneer Köhler maakte er in beide gevallen een fijn verslag van.

‘Hans is een vriendelijke en opgewekte jongen,’ schrijft meneer Köhler in 1963 namens mevrouw Scholten, ‘hij heeft voldoende zelfvertrouwen en is voldoende zelfstandig. Hij neemt soms een wat laconieke houding aan. Details vindt Hans niet altijd interessant. Het technisch inzicht is voldoende, maar hij is geen technisch type. De kleurzin is niet sterk. Er is wel voldoende gezond verstand.’ Altijd handig om te weten. ‘Advies: Hans kan naar de HBS, de B-richting is ook mogelijk.’

Dat werd het dus; de HBS en de B-richting. Maar na bijna twee jaar aanmodderen in de eerste klas werd het toch de Mulo. De A-richting. Te veel details, denk ik, op de HBS.

Mevrouw Scholten leert intussen ook niet snel. Bijna vijf jaar later laat ze, na de beroepskeuzetest, meneer Köhler noteren: ‘Zijn intelligentie ligt op een voldoende HBS-peil, maar door zijn werkpatroon blijft hij beneden zijn kunnen. Hij kan nog al ontmoedigd reageren wanneer iets niet gemakkelijk wil lukken. De inprenting niet zo makkelijk gelukt. Er werden geen woordbeeldmoeilijkheden gevonden om zijn moeite met het leren van woorden in een vreemde taal te kunnen verklaren.

Hij is nog kinderlijk in die zin, dat hij nog erg afhankelijk is van het oordeel en de waardering van anderen. Toch is hij wel zo ver dat hij niet meer bemoederd of bevaderd wil worden. Uit onze gegevens leek hij overigens meer contact met vader te willen en bezig los van moeder te komen. Ook wanneer aan bijles gedacht wordt in de talen, zou dit liefst een man moeten zijn. Voor later kan gedacht worden aan de kweekschool voor onderwijzers.’ Tijdens de bespreking van het rapport werd het advies overigens aangepast: boomkweker. Nou ja, het is alle twee iets met kweken.

Te speels, mevrouw Scholten, ik was gewoon te speels! U is een psychologe van de koude grond. Niks woordbeeldmoeilijkheden, bevaderen of inprenting. Gewoon nog geen zin om te leren. En kleurenblind.