Gisteren vertelde een collega dat ze een prachtig appartement had gekocht op de vijftiende verdieping van een nieuw te bouwen complex in Amsterdam. Het zou nog twee jaar duren voor zij er in kon, maar het vooruitzicht was ook al best fijn. Ze zou straks een prachtig uitzicht hebben over Amsterdam en de polders.
Een tweede collega vertelde in een andere videochat dat ze woonde aan de rivier. Trots draaide ze haar laptop. Vanuit haar keukenraam keek ik even mee naar het water. Er kwamen bootjes voorbij. Aan de overkant was een wandelpad en daarachter niets meer. Alleen maar groen, koeien en wat weidevogels. Idyllisch.
Vannacht droomde ik dat ik zo'n huis had gekocht aan een rivier met prachtig uitzicht over het water. Maar ik was er nog niet ingetrokken of ze begonnen aan de andere kant van het water met de bouw van een flat. Echt precies voor m'n neus. Op het bord van de aannemer was te zien dat het een gebouw zou worden van vijftien etages. Daar moest ik een stokje voor steken. Desnoods met geweld. In mijn droom maakte ik wilde plannen en schakelde ik een groep dubieuze vrienden in.
Ik werd wakker en ik dacht, zo werken schrijvers en filmmakers natuurlijk. Ze combineren gewoon een paar suffe losse verhalen tot een spannend plot.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten