Terwijl ik langs het water wandelde, passeerde mij een peddelsurfer van een jaar of dertig. Nou ja, eigenlijk passeerde ik hem. Peddelsurfen gaat namelijk supersloom. Echt vaart kun je door dat staand roeien niet maken. Deze man had ook nog eens wind en stroming tegen. Hij was vast eerst de andere kant op gepeddeld en nu moest hij weer terug. Beetje zinloze bezigheid op zich.
Hij zag mij ook en groette met een knikje. Zijn blik was er een van, kijk mij eens stoer op deze plank staan zonder te vallen. Mij kan niets gebeuren. Hij had gewone kleren aan. Een keurig shirt en jeans. geen surfpak of wetsuit. Even verderop stond een fiets tegen een paal met voor in het mandje witte sneakers en sokken. Helemaal zeker van dat nooit omvallen was hij blijkbaar toch niet geweest. Of hij had op blote voeten gewoon meer grip.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten