Het eerste jaar van mijn middelbare schooltijd zat ik op het Reformatorisch College Blaucapel. Klinkt mooi maar ik voelde me in eerste instantie flink de sjaak. Ik woonde in het zuiden van Utrecht en Blaucapel was in Overvecht. Utrecht-Noord dus.
In de zomer fietsten mijn vader en ik op proef twee keer de route van tien kilometer. Ik deed mijn best om het te onthouden, maar ik was er niet gerust op. De week voor de start van het schooljaar kreeg ik een nieuwe fiets, een donkerblauwe Gazelle waar ik tot mijn dertigste op heb gereden. Dat was dan wel weer fijn.
Ik vond het altijd een rot eind. Het stuk door mijn eigen wijk ging nog wel. Dat was thuis. Daarna kwamen de singels. Lekker fietsen onder de bomen door een mooi stukje Utrecht. Maar het laatste deel was een ramp. Ik raakte in die wijk vaak de weg kwijt en voelde mij er totaal niet op mijn gemak. De straten bogen er verwarrend de verkeerde kant en hadden dreigende namen als F.C. Donders en Buys Ballot.
Nog even doortrappen en ik was er.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten