Mijn huis moet draadloos zijn. Ik kan er slecht tegen als ik ergens snoeren zie lopen. Netwerk, stroom, coax.. Weg er mee. Ik ben er goed in, al zeg ik het zelf. Ik zou er mijn beroep van kunnen maken. Draadwegwerker.
Door het thuiswerken heb ik nu ineens extra oplaadkabels voor mijn twee laptops in het zicht. De eettafel is namelijk ook mijn bureau. Tiny houses zijn hip. Door de lucht opladen kan nog niet. Dus kan ik obsessief bezig zijn met het wegwerken van al die verbindingen. Nog niet helemaal gelukt maar ik ben best als ver al zeg ik het zelf. Onder het tafelblad bevindt zich nu een soort spoorwegemplacement van vastgeklemde draden en transformators. Netjes vastgezet met draadklemmen en spijkerband. Redelijk veilig ook. Alles komt uit in een klein doosje boven op de tafel. Daarin zitten de laatste uiteinden naar de laptops.
Niets meer in het zicht. Hoe fijn is dat. Ik zou u het graag laten zien, maar dat kan dus niet. Wat kan een mens tevreden zijn met dat wat ontbreekt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten