De verhuizing van Utrecht
naar Gouda was vlot verlopen. Alles paste netjes in de verhuiswagen en kwam
onbeschadigd aan. Het zinde me alleen niet dat ik alle planten in de tuin had
achtergelaten. Die zou ik in Gouda mooi weer kunnen gebruiken. Er lagen ook nog
zakken met zand, bielsen en sierstenen. Mijn vader wilde mij de dag na de
verhuizing wel helpen met het tuintransport. Hij huurde een boedelbak en alles
werd ingeladen. Het was een zware lading maar het moest wel kunnen, oordeelden
wij. Alles ging goed totdat wij op de snelweg ter hoogte van Woerden werden
ingehaald door een vrachtwagen. De boedelbak begon te slingeren en mijn vader had
de auto niet meer onder controle. Na veel sturen, tegensturen, remmen en piepen,
stonden we stil. Maar dan wel omgekeerd en op de meest linkse baan. Ik rende
wild zwaaiend met mijn armen tegen het verkeer in en kon zowaar alle auto's
stoppen. Met een grote bocht naar links reed mijn vader de vluchtstrook op. Van
de schrik bekomen, laadden wij het zand en de stenen uit en gooiden wij alles
in de berm. De rest van de rit deden we rustig aan. Maar als ik van Utrecht
naar Gouda rijdt, zie ik rechts van de weg vlak voor afslag 14, nog steeds die
hoop zand met stenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten