De poort (1)

Achter het huis uit mijn jeugd was een lange poort. Wij woonden helemaal aan het einde links. Voor mijn gevoel speelden we altijd in die poort. Ik kan nu nog moeiteloos bedenken wie waar woonde. Er waren buren die je nooit zag met een hoge schutting en een poortdeur die altijd op slot was. Die mensen waren oud, boos, hadden blaffende honden en kende je alleen van verhalen. Halverwege had je meneer en mevrouw De Rooy. Die waren het meest gevaarlijk. Niemand wist meer waarom. En er waren buren waar je gewoon de tuin in kon lopen. Daar woonden je vriendjes. Je moest altijd uitkijken als je de tuin weer uitrende want er kon zomaar een fiets door de poort sjezen. Helemaal aan het begin rechts kwam later een meisje wonen die op die manier een voortand kwijtraakte. Ze was vrij opgevoed, mocht tot 11 uur opblijven en was mooi. Nou ja, toen haar gebit weer hersteld was dan…