Poesta

'Ik Vertrek' speelde zich zaterdagavond af op de Hongaarse poesta. Daar was ik ook, tijdens mijn studie. Met een groep van twintig geografen en biologen onderzochten wij er bodems. Onze professor had ons op de universiteit in Utrecht alles verteld over het nieuwe classificatiesysteem waarbij de namen van bodems waren samengesteld uit een combinatie van vaste voor- en achtervoegsels. Dat leidde tot veel grappige combinaties als haplaquod en umbraquept. Ik vond het magisch. Het dikke boek met alle namen leende ik uit de bibliotheek en probeerde ik mij volledig eigen te maken. Ik heb het nooit meer teruggebracht, zie ik nu. Sorry. Op de poesta ging het bekijken van de bodems volgens een vast ritueel. De professor had een gespierde Hongaarse knecht die op imposante wijze in tien minuten met een schop een gat groef van twee meter diep, een halve meter bij een halve meter. Dan keken wij even naar beneden, de professor zei iets, en het gat ging weer dicht. Op naar de volgende dystrochrept.