Iedereen wil wel eens de baas spelen en aangezien de kinderen tegenwoordig niet meer naar hun ouders luisteren, nemen die maar een hond. Of twee. Of nog meer.
Of de stelling nu waar is of niet, feit is dat tegenwoordig bijna iedereen een hond heeft. Alvast in deze streken van het land. Wij hebben een mooie groenstrook voor het huis, daar zijn we heel blij mee, maar de huizen waren nog niet eens opgeleverd toen deze wadi (want zo heet een geul waar regenwater mag overdenken of het grondwater wil worden) al door de honden en hun baasjes werd geannexeerd.
Het is een uitlaat-carrousel van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. De ene helft draait linksom, de andere helft rechtsom. Met mijn widdershins-verhalen in het achterhoofd zou je dan verwachten dat de eerste groep zou verdwijnen, maar ze komen dagelijks terug. Eén geluk: de meeste baasjes rapen tegenwoordig de hondenpoep op. Van die gênante handeling kan ik wel weer genieten. Als toeschouwer, hè.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten