Lego Masters

In de voorkamer van ons huis aan de Julianaweg in Utrecht lag zwarte vloerbedekking met ribbeltjes, Tretford heet dat, geloof ik. De voorkamer werd eigenlijk alleen ’s zondags gebruikt, de suitedeuren bleven door de week dicht, maar als het buiten slecht weer was, mochten wij er van mijn moeder wel op de grond spelen.

De salontafel ging dan aan de kant en op dat tapijt tekenden wij met kleermakerskrijt wegen waarop onze Dinky Toys reden en waarlangs onze Legohuizen stonden. Lego is altijd mijn favoriete speelgoed gebleven, maar op een keer bracht mijn vader van een zakenreis naar Tsjecho-Slowakije een doos mee met Schuco-autootjes. 

Die blikken opwindauto’s hadden, verstopt in de bodem, een vijfde wiel dat over een trekveerachtige draad liep. Met de wissels en kruisingen, die we ook in de doos vonden, brachten wij onze straten in de voorkamer naar een volgende level, zoals we dat tegenwoordig zouden noemen.