Ik was vannacht op de Schonauwensingel. Ik moest een flatgebouw keuren dat was behandeld met loodwit en dat moet volgens strikte richtlijnen gebeuren, dat weet iedereen.
De appartementen aan het portiek met de nummers 49 tot en met 63 waren verbouwd tot schoolwoningen, want tegen de achtergevel waren acht moderne klaslokalen geplakt. In het trappenhuis was het een drukte van belang; één stroom kinderen ging naar boven, een andere naar beneden. De leerkracht van één van de groepen vroeg mij om beneden haar dochter Kim op te wachten; zij was geopereerd aan haar knie en kon niet zelfstandig boven komen.
Beneden op straat wachtte ik. Uiteindelijk kwam er een grote, zwarte sedan aanrijden die stopte op de hoek van de straat. De knie van het meisje was onder een hoek van 90 graden vastgezet. Achterop mijn fiets bracht ik haar naar de ingang en hielp haar de trap op.
Ik vind het steeds weer opvallend en ook wel grappig dat ik dan huisnummers droom en dat ze gewoon kunnen kloppen; 8 appartementen per trappenhuis is 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13 en 15 in het eerste, 17 t/m 31 in het tweede, 33 t/m 47 in het derde en 49 t/m 63 in 'mijn' portiek.
BeantwoordenVerwijderen