Ella’s Fruit

Mijn opa, Pleun Voogt, de vader van mijn moeder, werkte in een fabriek; koekjesfabriek de Merba. De fabriek was gehuisvest in de voormalige gereformeerde kerk op de hoek van de dijk en de Zoutstoep in Sliedrecht. Aan de andere kant van de dijk, recht tegenover de fabriek, was het magazijn van de fabriek en daarboven woonden opa en oma.

Achter het magazijn, waar ook snoep was opgeslagen en waar zo het heerlijk rook, was een opslag van oud papier dat werd gebruikt om de koekblikken op te vullen. Tussen de oude kranten vonden wij (de neefjes en nichtjes die daar vaak speelden) edities van de Panorama en soms ook uitgaves van De Lach; een blad met pikante foto’s van dames. 

Dat was spannend, maar eerlijk gezegd vond ik de moppen die er ook in stonden op dat moment nog stukken leuker. De kunst in het magazijn was overigens om de Fruittella’s, andere snoep en drop te stelen zonder dat de grootverpakking werd beschadigd. Daar werden wij steeds handiger in.