Niets aan de hand

Toen Rutte afgelopen vrijdag werd ondervraagd over het enorme begrotingstekort dat dreigde, zei hij zoiets als 'ach, dat komen we wel te boven'. In eerste instantie maak ik me dan kwaad. Zeker ook met dat lachje van hem erbij dat toch iets laat zien als 'jullie zijn dom en begrijpen dat niet'. Maar hij heeft natuurlijk gewoon gelijk en ik begrijp hem donders goed.

Iedereen schreeuwt moord en brand. Het profvoetbal meldde gisteren dat zij 300 miljoen moest inleveren. Eerder waren er alarmerende berichten van musea, toneelgezelschappen, kappers, musici, vliegmaatschappijen, de spoorwegen... En dan denken wij met z'n allen, hoe moet dat nou? Wie gaat dat betalen? We zien onszelf al in zwart-witbeelden met zo'n pet op en grote gaten in de broek in een lange rij voor de voedselbank.

Maar dat geld is natuurlijk helemaal niet weg. Het is niet dat Rutte op een kille voorjaarsavond zijn allesbrander met bankbiljetten opstookt. Dat geld is gewoon bij ons als consument. Wij gaan nu niet op vakantie, reizen niet met het openbaar vervoer, zitten niet op terrasjes... Natuurlijk geldt dat niet voor mensen met een eigen onderneming maar de rest van Nederland wordt met de dag rijker. Die miljarden zitten bij ons. En daarom maakt onze minister-president zich weinig zorgen. Hij kent de wet van behoud van geld. Hij ondersteunt links en rechts wat bedrijven en rekent er op dat wij straks weer flink gaan uitgeven en anders helpt hij ons daar wel mee door het verhogen van de belastingtarieven. Ik zou ook glimlachen als ik hem was.