Giroblauw

Ik ben een schaker. In mijn studententijd had ik een vriend, Michiel, die ook kon schaken. Nou ja, echt talent had hij niet en ik won altijd. Na de studie ging hij verhuizen en het kwam er niet meer van. Totdat ik ineens een afschrift kreeg van de giro met een bijboeking van een cent en bij de mededeling 'e2-e4'. Ik begreep het. Alles was nog gratis, de girokaarten, de enveloppen, de porto.. We gingen correspondentieschaken op kosten van de staat! Ik pakte direct mijn boekje met overschrijfkaarten, schreef bij de mededelingen mijn antwoord en deed het in de groene envelop. Een tegenzet duurde minstens een week, mede omdat ik fanatiek alles doorrekende en minutieus uitzocht in schaakboeken. Na een zet of tien stond er 'ik geef op'. We waren al maanden bezig en het was sowieso een kansloze wedstrijd voor hem. Ik stuurde een cent terug met 'nog een potje?' maar hoorde nooit meer wat. Misschien ook wel een beetje mijn eigen schuld.