De poort (3)

Behalve onze poort waren er natuurlijk ook andere gangen tussen de huizen. Vreemde poorten. Ik droom vaak dat ik in de poort loop aan de andere kant van de Lunettenstraat. Die straat heet tegenwoordig de Panovenstraat omdat er anders verwarring zou zijn met de nieuwe wijk Lunetten. Op zich wel een komisch besluit want in Lunetten heten, over verwarring gesproken, de straten naar regio's in de rest van Nederland. Zo woonde ik in Utrecht zowel in Twente als de Betuwe en wees ik dagelijks de weg naar Texel en Ameland. Maar goed. Die poort aan de andere kant was magisch. Je kon er helemaal in doorlopen naar het einde van het lange blok huizen. Je kwam dan uit bij een soort parkeerterrein waar bussen stonden. Meteen rechts was speelgoedwinkel De Boer en later Chinees restaurant Wan Soen. We kochten voor een paar gulden een bak nasi waar we dagen van aten. Heerlijk. De Chinees is er nog steeds, zie ik op StreetView. Maar door die lange poort durfde ik eigenlijk niet te lopen. Laat staan te fietsen. Nee, vroeger waren we zogenaamd een stuk toleranter. We werden er als kinderen weggejaagd. Het was niet onze poort!