Terwijl ik wandelde langs het Spaarne werd ik ingehaald door drie fietsers. Twee dames en een heer. Terwijl zij passeerden, bitste de meest rechtse vrouw mij agressief toe: 'U moet links lopen'. Het was duidelijk dat zij dit tegen iedereen schreeuwde die zij passeerde. Iedereen liep rechts. Het leek mij oké en zolang de tegenliggers dat ook allemaal deden, ging het goed met dat afstand houden en zo. De man in het midden klopte sussend op het stuur van de snibberige vrouw waardoor ze bijna in elkaar haakten. Karma. Maar ze fietsen hard door, op naar de volgende wandelaars die ze de les konden lezen.
Terwijl ik nadacht over een gevatte reactie, realiseerde ik mij dat de fietsers van de generatie waren die had geleerd dat wandelaars aan de andere kant moesten lopen. Zo kreeg ik dat ook te horen bij de verkeerslessen op de lagere school. Zouden ze dat eigenlijk nog doen? Verkeerslessen? En die verkeerstuin op Kanaleneiland, zou die nog bestaan? Ik haalde er mijn verkeersdiploma maar ik vond het best spannend. Het boekje dat we kregen om de regels te leren, kende ik helemaal uit mijn hoofd. Geen risico.
Ergens halverwege het boekje stond een tekening van drie fietsers naast elkaar. Foei. Dat mocht helemaal niet.Twee fietsers waren getekend als gewone kinderen maar de derde als een bolknak met pootjes. Een agent met platte pet keek bestraffend toe. Klaar om een 'prent' uit te delen. En terwijl de bejaarden op hun e-bikes waarschijnlijk al bij Nootdorp waren, wist ik wat ik had moeten roepen. Het stond onder dat plaatje. Drie naast elkaar, een de sigaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten