Gaatje

De houten schuur in onze achtertuin, had aan de voorzijde een gaatje in het hout. Het was een natuurlijke opening, een uitgevallen knoest. Het bevond zich op ongeveer een meter van de grond in zo'n holle verbindingsrichel, of hoe je dat ook noemt. Heet dat een mes? Je kon er net je vinger in steken maar dan wel op z'n kop. Het was rond van onderen en plat van boven. We hadden er aan de binnenkant een zeepbakje ondergeschroefd. Als je een muntje door het gaatje zou duwen, zou het in dat bakje vallen. Dat moest dan wel een klein muntje zijn. Een cent of een dubbeltje. Maar er kwamen alleen kinderen in de tuin en er hing geen bordje naast. Niemand gooide ooit een muntje door het gaatje.